برای A.k

مثل اینکه با کوروساوا این چند وقته زیاد نزدیک شدیم. چون بی‌قرار ملاقات یا با قرار قبلی موفق به دیدن فیلم‌هایش شدم. راشومون را برای بار چندم و ریش قرمز و هفت سامورایی‌ش را نیز در این چند وقته دیدم. گرچه برای تحلیلی از سینمای ژاپن و کارهای کوروساوا این فیلم‌ها را دوباره برای چندمین بار دیدم، اما این بار A.k برایم یک نوستالژی خاصی داشت که حتما درباره‌اش خواهم نوشت.